Archief voor mei, 2012

Zeebaars met stoof van witte reuzenbonen en tomaatjes

Af en toe is het leuk om je gasten eens te verrassen met iets dat ze totaal niet verwachten. Hier het recept voor een heerlijke maaltijd die je in no time op tafel zet.

Ingrediënten (2 porties)

  • per persoon 1 zeebaars filet met vel (ontdaan van schubben)
  • 1 bakje cherry- of roma tomaatjes
  • witte reuzenbonen (die haal ik bij de Turkse Supermarkt)
  • 1/2 theelepel pul biber (chilivlokken, deze komen ook bij de Turkse super vandaan)
  • bosje lenteuitjes
  • bosje platte peterselie
  • 3 teentjes knoflook
  • olijfolie
  • zwarte peper
  • zeezout

Bereiding

Dit gerecht zet je in 10 minuten op tafel, als je alle voorbereidingen maar op orde hebt. Die voorbereidingen bestaan uit het insmeren van de filets met olie om deze vervolgens te bestrooien met zout en zwarte peper, het plukken en grof hakken van de peterselie, het fijnhakken van de knoflook, het grof snijden van de lente uitjes en het spoelen van de witte bonen. Stook de barbecue op tot een graad of 200. Als je een ketel gebruikt doe je er goed aan om een hete en een koelere zone in te richten. Voor de bereiding van de tomaten/bonenschotel gebruik ik een paellapan. Als ik die in de barbecue plaats hou ik nog plek over voor twee zeebaars filets. Bij meer eters gebruik ik twee barbecues: 1 voor de pan en 1 voor de vis.

Laat de paellapan warm worden op de barbecue, dan olie er in en daar de knoflook, pul biber en lente uitjes in fruiten. Niet te lang of te heet, dat komt de smaak van de knoflook niet ten goede. Dan kunnen de tomaatjes er bij. Goed omroeren en wanneer alles lekker warm is kunnen de tomaatjes platgedrukt worden met een spatel zodat het sap eruit komt. Doe nu de witte bonen en de helft van de peterselie erbij en breng alles op smaak met peper en zout. Laat alles nog een beetje pruttelen, eventueel met het deksel dicht maar vergeet niet regelmatig alles om te scheppen.

Tegelijkertijd kan de zeebaars op de barbecue. Leg ze met het vel naar beneden op het met olie ingesmeerd rooster. Het garen gaat snel, wanneer het vlees van het dikste deel wit is geworden zijn de filets gaar. Als het goed is gegaan is het velletje dan lekker knapperig.

Als de vis klaar is kan er nog wat extra vergine olijfolie door de tomaten/bonenschotel, schep er ook de rest van de peterselie door. Schep wat in een diep bord en leg daar de zeebaars bovenop, met het vel naar boven.

Eet smakelijk

Delen

Rookgordijn tijdens de Broekpolderregatta

De Broekpolderregatta is een vaarwedstrijd tussen historische zeilende platbodems op de Vlaardinger Vaart en de Vlieten. Een tiental schepen met in totaal 100 bemanningsleden vertrok op zaterdag vijf mei vanuit de Vlaardingse Broekpolder voor de race waarbij gold dat de schepen op alle mogelijke manieren mogen worden voortbewogen, behalve door motorkracht. Dus dat betekent: zeilen – als er voldoende wind staat. Ontbreekt die wind, dan resteert roeien, bomen of jagen. Het startschot viel om 11 uur in de ochtend, de eerste platbodem finishte rond half vier. Toen de teams eenmaal allemaal binnen waren, rammelde iedereen van de honger en dorst als gevolg van de geleverde inspanningen. En dan komen de mannen van Rookgordijn in actie!

Dankzij de uitstekende kwaliteit barbecuevlees geleverd door Keurslagerij Van Linschoten – uitgeroepen tot beste ambachtelijke slager van 2011 – leverden de mannen diverse culinaire hoogstandjes af. Zo waren daar de 300 MOINKballs in een zoetzure frambozenglaze als amuse. Een amuse die verdween als sneeuw voor de zon toen de hongerige meute er lucht van kreeg. Daarnaast noem ik de gemarineerde lamskoteletjes, kipfilet met spek, tophamburgers en pittig gekruide varkenslapjes. Het toetje kwam weliswaar niet van de slager, maar wel van de barbecue. Ananasschijven in rietsuikercaramel met creme fraiche. Al met al waren de mannen van het Rookgordijn niet ontevreden met de geleverde prestatie.

Mooi meegenomen is dat de Broekpolderregatta een niet commercieel initiatief is waarbij de opbrengst (in de vorm van inschrijfgeld en sponsorgelden) te goed komt aan ‘De Laurenburg’, een project voor ondersteund wonen voor personen tussen de 18 en 45 jaar met niet aangeboren hersenletsel.

Ribeye

De kinderbijslag was weer binnen dus op het laatste moment besloten om met de Paasdagen een flink stuk vlees op de BBQ te gooien.
Bij de Sligro lag een mooi stuk ribeye (en niet diepgevroren dus de volgende dag te gebruiken) waar de slager een stuk van 1,6 kilo van af wilde snijden.
Omdat bij de mensen die mee zouden eten niet iedereen van kruidig eten houdt maar besloten om alleen peper en zout te gebruiken. En dan maar met veel Hickory hout een fijne rooksmaak aan het lapje mee te geven.
Ik had de BBQ (helaas maar 47 cm) ingericht voor indirect grillen. Er pastte precies zo’n grote alu bak naast de kooltjes. Deze bak gevuld met bier (Hertog Jan, Jan 😉 ). Tussen de kooltjes flink wat hout verstopt en aan één kant het rijtje aangestoken.
Het vlees lag al ongeveer 2 uur buiten de koelkast en had tot mijn verbazing nog steeds een kerntemperatuur van 13 graden C. Toen de kooltjes mooi smeulden het vlees erop gelegd. Ik voelde me helemaal het mannetje dat de temp in de Weber mooi rond de 125 bleef hangen met een flink stuk knijpen van de onderste luchttoevoer. Maar na een tijd liep dit langzaam op naar 155/160 ondanks dat de onderste schuif voor 7/8 dicht stond. Aan de rook kon ik wel zien dat het rijtje kooltjes langzaam aan aan het gaan was dus waarschijnlijk brandden er iets teveel tegelijk op een bepaald moment.
Het duurde wel 30 minuten om 1 graad te stijgen in kerntemperatuur en daarna ging het heel langzaam en gestaag omhoog. Na 2 uur was de kern 52 graden en heb ik het vlees eraf gehaald en in de folie gewikkeld. Toen meteen de firestarter vol met houtskool gedaan en aangestoken. Ik wilde graag proeven en zien of reversed searing wat zou zijn. Dus met gevaar voor eigen leven de bak met heet bier uit de BBQ gehaald en de superhete houtskool er in gekiept. Het vlees daarna weer op het rooster gelegd. Snel de thermometer er weer in gefrommeld en “Herman den Blijker style” ( lees met mijn handen) het vlees aan alle kanten flink laten schrikken tot een temp van 57 graden.

Daarna de Weberwok weer eens gebruikt om sugarsnaps te wokken. Die wok wordt echt superheet (zeker met houtskool) en dat werkt eigenlijk beter dan in de keuken op het fornuis.

Het vlees smaakte perfect en je zag ook een mooie smoke-ring. Aan één kant kan je wel zien dat die zijde ondanks het alufolie toch wat hitte van de kolen heeft gepakt. Ondanks het tussentijds draaien.

Facebook
Beveel ons aan
Zoeken
Categorieën
Tag cloud
Inloggen