rookgordijn

Archief voor de categorie ‘Recepten’

Spare Ribs, al vele malen besproken, ook op dit blog. Kijk maar hier, hier, en hier. Denk je aan barbecueën, dan denk je aan spare-ribs. Vroeger al, wanneer we in m’n ouderlijk huis gingen barbecueën. Mijn vader noemde ze alleen “platte krabbetjes“. Ze werden een nacht lang gemarineerd en vervolgens in een kwartier gecremeerd. En dat was nog lekker ook!

Tegenwoordig grenst het bereiden van een setje spare ribs aan hogere wiskunde. Zoek maar eens op een willekeurige BBQ site. Je komt er ongetwijfeld de term B.R.I.T.U. tegen: “Best Ribs In The Universe”. Met zo’n naam is er weinig meer te verbeteren, eigenlijk is de lol er dan een beetje af. Er moet natuurlijk altijd wat te verbeteren blijven, toch? Maar de perfectie zoveel mogelijk benaderen is natuurlijk wel een mooi doel.

Nu ik iets meer van barbecueën weet (maar nog lang niet genoeg) gaat het er in dit huis iets anders aan toe dan vroeger bij mijn ouders. Afgelopen weekend heb ik weer eens een nieuwe techniek geprobeerd, en ik kan alvast verklappen dat deze zeer goed is bevallen. Mijn wederhelft houdt niet van kluiven, maar vroeg wel om meer!

Bij de Sligro heb ik na een tip van NOSKOS een potje Bone Suckin’ Sauce Rub gekocht. Hun motto: ‘Nuff Said! Dus… Goed, de ribs werden op de gebruikelijke manier geprepareerd: het vlies aan de holle kant werd verwijderd met behulp van keukenpapier voor de grip. Vervolgens werd er de rub op gewreven. Hop, het spul netjes in folie verpakt om een nachtje in de koelkast te bivakkeren.

De volgende dag vroeg in de middag de Q aangestoken met een kleine hoeveelheid kolen. Dit kan met de retratsnettekirb methode of de minion methode. Hou de Q de hele bereidingstijd rond de 120° Celcius en leg de ribs er zo’n 3 uur in. Als het vlees zich dan van het been heeft teruggetrokken komt de tweede fase: leg de ribs met een weinig appelsap en honing in een vuurvaste (evt. aluminium) schaal en dek deze af met aluminiumfolie. In deze fase wordt het vlees gestoomd. Na ½ tot 1 uur komt fase drie: haal de ribs weer uit de schaal en bestrijk ze met honing, vermengd met de gebruikte rub. Zo kunnen de spare ribs nog een klein uurtje op het rooster blijven liggen.

Mijn ribbetjes waren echt om je vingers bij op te eten. Ik wil niet zover gaan om ze de “Best Ribs In The Universe” te noemen, maar dit waren toch zeker de “Best Ribs IN The Area”: B.R.I.N.T.A.!

Met dank aan @noskos en @macspiff voor hun goede tips.

Men neme een beenhammetje. Niet kinderachtig doen: vers van de slager en niet vacuum getrokken door een grootgrutter. Met honing en mosterd (en diverse secret ingredients) een papje gemaakt en de ham hier heerlijk in laten marineren.

Het was droog toen ik de barbecue aanstak, en een graadje of 9. Niet onaangenaam. Toen de Weber goed en wel brandde openden de hemelsluizen zich, inclusief verraderlijke windstoten. Goed voor de trek in de ketel. Temperatuur constant op een graadje of 150-160, mooie chunk hout op het vuur en roken maar!

Op dat moment in de oven: dauphinois. Room, aardappelschijven, zout, peper en nootmuskaat. Niets meer, niets minder. 2 uur op 180 graden, tot de aardappels zijn verzadigd door de room. Resultaat: verrukkelijk.

Dessert: pittige geitenkaas omwikkeld met spek van de bbq. Overgieten met honing. Laat de lente maar komen!

We zijn hier een beetje op de lijn aan het letten, dus vanochtend was het tijd voor brunch met een recept van WeightWatchers. Het originele recept komt uit de oven, maar op de BBQ met wat kersenhout voor rook (in mijn geval pellets) was erg lekker.

Erg gezond, en erg gemakkelijk. Bereidings tijd rond de 10-15 minuten en dan 20 minuten in de BBQ indirect op 175C met rook hout.

Lees de rest van dit artikel »

Gisteren was het zover: de officiële opening van het barbecueseizoen 2010.

Alle ingredienten:

• 3 Webers (2 x 47, 1 x 57), gevuld met gloeiende briketten
• 1 lamsbout, met been, circa 3 kilo
• knoflook, olijven, rozemarijn en olijfolie
• aardappels in schijfjes, knoflook, zout, olijfolie
• MOINK-balls met rodevruchtenbalsamicosaus
• gestaag vallende regen en een buitentemperatuur van een graad of 3 boven nul
• prosecco, koele rosé en stevige rode boerenlandwijn
• even geduld tot de lamsbout een kerntemperatuur van 70 graden C heeft

Dat er niet veel gepost wordt op dit weblog wil natuurlijk niet zeggen dat er weinig wordt gebarbecued. Maar op een gegeven moment ben je een beetje klaar met het beschrijven van je normale repetoire. Pas wanneer er weer iets bijzonders op tafel staat wordt daar vaak een bericht aan gewijd. Een zo’n bijzonder gerecht staat trouwens voor aanstaande zaterdag gepland, maar daarover natuurlijk later meer.

Ook simpele gerechten kunnen echter bijzonder zijn. Vandaag bracht mijn vriendin een lamsrack voor me mee uit de supermarkt. Als je me ergens voor wakker mag maken is het wel een sappige lamsrack, hmmm! Die fijne smaak in dat sappige stukje vlees heeft verder niets nodig. Je prepareert je barbecue voor indirect grillen, vul je brikettenstarter voor tweederde met kolen en steek deze aan. Zet maar één kolenverdeelrekje in je kolenrooster, op ongeveer éénderde van de rand. Zo krijg je straks een heet gedeelte dat één-derde van je rooster beslaat en een koeler gedeelte dat twee-derde beslaat. Haal je lamsrack uit de koelkast en laat het vlees lekker op temperatuur komen. Ik doe er verder niets mee, het vlees heeft genoeg smaak. Wanneer de Q klaar is schroei je eerst het vlees dicht: een minuutje boven de hete kolen, dan een kwartslag draaien voor de mooie grillstrepen. Daarna omdraaien om aan de andere kant ook mooie streepjes te maken. Vervolgens leg je het vlees in het koelere gedeelte om daar langzaam door te garen. Na een minuut of 12 á 15 kan het vlees eraf. Wikkel het in alufolie en laat het vlees een minuut of tien rusten. Hierna heb je een lamsrack om je vingers bij op te eten!

Op een andere website kwam een discussie aan de gang over Worcestershire Sauce.

Dit had tot gevolg dat de synapses kortsloten en ik herinnerde mij een recept van een collega uit Louisiana die dit “homemade” recept had voor Worcestershire Sauce. Worcestershire Sauce is een van die ingredienten die niet veel lijken te doen, maar die in veel BBQ gerechten en sauzen gebruikt word. Het is dat ingredient dat als je het weglaat, je iets mist.

Lees de rest van dit artikel »

Vandaag een dagje vrij genomen. Naast wat werkzaamheden die ik nog voor mijn eigen bedrijfje moest doen had ik me ook voorgenomen om een barbecue gerecht te gaan maken. Mijn oog viel op een recept uit het boek “How to Grill” van barbecue-held Steven Raichlen (must buy). In het boek wordt beschreven hoe je Stuffed Pork Loin maakt, oftewel gevulde varkensfilet. In plaats van tapenade gebruikte ik rode pesto.

Gevulde varkensfilet

Tegelijk met dit recept wilde ik een andere manier van stoken uitproberen: niet slim! Ik heb vandaag in ieder geval geleerd om bij het experimenteren steeds één ding tegelijk te veranderen. Met de gebruikte methode bleef de temperatuur in de barbecue te laag om de varkensfilet op de goede manier te bereiden. Later meer over deze stook techniek.

Varkensfilet is vrij mager vlees. Het probleem is dat het vrij snel droog wordt, zeker bij een te lange bereidingstijd. De truuk die Raichlen beschrijft, is dat je het vlees spiraalsgewijs insnijdt zodat er een lange lap van ongeveer driekwart centimeter dik ontstaat. Deze lap wordt vervolgens besmeerd met tapenade of pesto, waarna je hem weer oprolt en met ontbijtspek aan de buitenzijde stevig dichtbindt. De foto’s spreken voor zich (klik op “lees de rest…”).

Lees de rest van dit artikel »

De laatste tijd is het vrij rustig op ons blog, maar dat wil niet zeggen dat er niet veel gebarbecued wordt. Het ligt vaak minder voor de hand om opnieuw te schrijven over recepten die al eens beschreven zijn op deze website. Toch zijn er een aantal evergreens die het verdienen om opnieuw belicht te worden. Een van die gerechten is het grillen van zalm op een cederhouten plankje. Met dit gerecht imponeer je je gasten met een (voor de kok gemakkelijke) bereidingswijze die ze nog nooit hebben gezien, en met de heerlijke smaak van het resultaat. Het aanschaffen en het gebruik van de grillplank is al enkele keren beschreven, zoek daarvoor op de tags grillplank of op zalm. Zie hier de foto’s van mijn laatste keer, foto’s zijn gemaakt met de blackberry, dus minder van kwaliteit:

Het leek wel herfst, gisteren.  Laaghangende bewolking en een constante motregen.  Príma weer voor een stevig gerecht: gerookte beenham van de Weber. Lekker hoor: een hammetje met die typische rooksmaak. Niks mis mee.

Maar wéér werd de show gestolen door het voorgerecht: MOINK Balls. Het recept mag inmiddels genoeglijk bekend zijn (met dank aan Noskos). Geserveerd met een saus van frambozenjam en balsamico-azijn (vooruit: en een scheutje bourbon).

Laat de winter maar komen! Zolang de Weber rookt kan er niks gebeuren. Iemand al suggesties voor een spectaculair Kerst-recept?

Er circuleert trouwens een alternatief recept voor de MOINK Balls: balletjes met een kern van peper en kaas.

Vorige week een bezoek gebracht aan de Carrefour in Schoten, even boven Antwerpen. Een hypermarché, op Franse leest geschoeid. Mensen: een food-afdeling waar je vierentwintig keer ‘U’ tegen zegt! Groente- en fruitsoorten die hier allang door de macht van de grootgrutters uit het schap zijn verdwenen vanwege te lage omzetsnelheid. Pastinaken, artisjokken, postelein en veel meer waarvan ik het bestaan niet eens vermoedde.

Vlees- en visafdeling idem dito. Allerlei variaties aan worsten, paté’s en hammen. Maar ook buffelvlees, kangeroevlees en – echt waar – krokodillenvlees. Mooie sardines, jacobsschelpen en levende kreeften.

Wij vertrokken met vers gemalen gehakt, diverse kaas en vleessoorten, cornichons, belgisch bier, groenten en wijn. Een aanradertje, op een uurtje rijden van Rotterdam.

Wat nu te doen met dat gehakt? Meat Loaf natuurlijk – geïnspireerd door Noskos.

Men neme (voor circa 8 personen):

• 1 kilo half-om-half gehakt
• 1 uitje, ragfijn
• 2 teentjes knoflook, ragfijn
• 10 (kastanje) champignons, grof gehakt
• 1 plens tomatenketchup
• paar druppeltjes tabasco en/of Worchester saus
• peper, zout en kruiden naar smaak (ik gebruikte de provencaalse)
• 1 heel ei en 1 eigeel
• voldoende paneermeel op een plakkerige bal te krijgen

Alles door elkaar gemengd, en de gehaktbal teruggeduwd in de originele gehaktverpakking, tot er een soort brood ontstaat. Dit terug in de koelkast om op te stijven. Vervolgens de Weber opgestookt, indirecte methode. Het gehakt gestort op een aluminium schaal met lekgaatjes erin. Dit gaat op het rooster; onder het rooster een bakje met (bijvoorbeeld) appelsap. Houd de temperatuur tussen de 160 en 190 graden celcius. Een paar stukjes rookhout op het vuur is onmisbaar voor die lekkere rooksmaak. Let op: niet teveel! Gehakt is nogal poreus en neemt geuren erg snel op. Bestrijk tijdens het garen het gehaktbrood af en toe met ketchup of barbecuesaus.

Trek maar rustig anderhalf tot twee uur uit. De kerntemperatuur moet uitkomen op circa 70 graden.  Laat het brood minstens een kwartier rusten onder aluminiumfolie. Snijd dan in dikke plakken.

Geserveerd met een provencaalse aardappelgratin en mangochutney: een traktatie!

Wil de echte Meat Loaf opstaan?