Tegenwoordig grenst het bereiden van een setje spare ribs aan hogere wiskunde. Zoek maar eens op een willekeurige BBQ site. Je komt er ongetwijfeld de term B.R.I.T.U. tegen: “Best Ribs In The Universe”. Met zo’n naam is er weinig meer te verbeteren, eigenlijk is de lol er dan een beetje af. Er moet natuurlijk altijd wat te verbeteren blijven, toch? Maar de perfectie zoveel mogelijk benaderen is natuurlijk wel een mooi doel.

Nu ik iets meer van barbecueën weet (maar nog lang niet genoeg) gaat het er in dit huis iets anders aan toe dan vroeger bij mijn ouders. Afgelopen weekend heb ik weer eens een nieuwe techniek geprobeerd, en ik kan alvast verklappen dat deze zeer goed is bevallen. Mijn wederhelft houdt niet van kluiven, maar vroeg wel om meer!

Bij de Sligro heb ik na een tip van NOSKOS een potje Bone Suckin’ Sauce Rub gekocht. Hun motto: ‘Nuff Said! Dus… Goed, de ribs werden op de gebruikelijke manier geprepareerd: het vlies aan de holle kant werd verwijderd met behulp van keukenpapier voor de grip. Vervolgens werd er de rub op gewreven. Hop, het spul netjes in folie verpakt om een nachtje in de koelkast te bivakkeren.

De volgende dag vroeg in de middag de Q aangestoken met een kleine hoeveelheid kolen. Dit kan met de retratsnettekirb methode of de minion methode. Hou de Q de hele bereidingstijd rond de 120° Celcius en leg de ribs er zo’n 3 uur in. Als het vlees zich dan van het been heeft teruggetrokken komt de tweede fase: leg de ribs met een weinig appelsap en honing in een vuurvaste (evt. aluminium) schaal en dek deze af met aluminiumfolie. In deze fase wordt het vlees gestoomd. Na ½ tot 1 uur komt fase drie: haal de ribs weer uit de schaal en bestrijk ze met honing, vermengd met de gebruikte rub. Zo kunnen de spare ribs nog een klein uurtje op het rooster blijven liggen.

Mijn ribbetjes waren echt om je vingers bij op te eten. Ik wil niet zover gaan om ze de “Best Ribs In The Universe” te noemen, maar dit waren toch zeker de “Best Ribs IN The Area”: B.R.I.N.T.A.!

Met dank aan @noskos en @macspiff voor hun goede tips.

Het was droog toen ik de barbecue aanstak, en een graadje of 9. Niet onaangenaam. Toen de Weber goed en wel brandde openden de hemelsluizen zich, inclusief verraderlijke windstoten. Goed voor de trek in de ketel. Temperatuur constant op een graadje of 150-160, mooie chunk hout op het vuur en roken maar!

Op dat moment in de oven: dauphinois. Room, aardappelschijven, zout, peper en nootmuskaat. Niets meer, niets minder. 2 uur op 180 graden, tot de aardappels zijn verzadigd door de room. Resultaat: verrukkelijk.

Dessert: pittige geitenkaas omwikkeld met spek van de bbq. Overgieten met honing. Laat de lente maar komen!

Livar varkens aan het spelen in de modder

O, pardon. Nee, ik schold je niet uit, althans, dat was in ieder geval niet de bedoeling. Ik wilde een blogje wijden aan Livar, het Limburgs Kloostervarken. En dan gaat het niet over een geloofsfanaticus maar over viande de porc exclusive. Een stukje authentiek, ambachtelijk en eerlijk vlees dus. Op een viertal bijzondere boerderijen in het mooie Limburgse landschap wordt een aantal lieve bontgekleurde varkentjes vertroeteld en verwend. Het resultaat is een heerlijk stukje varkensvlees dat smaak heeft, je proeft het echt!

Het is allemaal begonnen op kloosterboerderij van Abdij Lilbosch in Echt. In het jaar 2000 is Livar een samenwerking gestart met de abdij om op een maatschappelijk verantwoorde manier varkens te hoeden en vlees van de beste kwaliteit te produceren voor de top van de markt, zo schrijft men op de website. Het vlees viel zo goed in de smaak dat de kloosterboerderij al snel te klein werd. Op alle vier locaties waar de varkens nu gehouden worden gelden dezelfde omstandigheden. De dieren krijgen er voldoende ruimte om te scharrelen, een uitgebalanceerde voeding en een heerlijk bedje van stro om in te slapen.

Ook de dierenbescherming is positief over Livar, en ook nu wordt nog steeds gewerkt aan het verbeteren en verduurzamen van het hele houderijsysteem. “Ook wat dierenwelzijn betreft getuigt de keuze voor varkensvlees van Livar van een goede smaak”, zo laat men namens de dierenbescherming optekenen.

Het Livar varkensvlees is bij diverse goede slagerijen te koop. Het is ook verkrijgbaar bij mijn lokale Sligro in Rotterdam Spaanse Polder.

Erg gezond, en erg gemakkelijk. Bereidings tijd rond de 10-15 minuten en dan 20 minuten in de BBQ indirect op 175C met rook hout.

Ingredienten (8 porties):

• 4 cups marinara saus (macaroni of spaghetti saus vers of uit de winkel)
• 1/2 cup verse basilicum
• 8 eieren
• 1 cup Parmezaanse kaas (zoals Parmigiano-Reggiano)
• 1/2 theelepel rode peper vlokken

Bereiding:

• BBQ voorverwarmen op 175C, Temperatuur stabiel en rookhout erop of klaar om erop te gooien.
• Giet de marinara saus in een 9 x 13″ ovenvaste schaal. Strooi de fijngesneden basilucum erover.
• Met een lepel of een kommetje maak 8 “gaten” in de saus en breek daar een ei in. Dit gaat beter een voor een.
• Strooi de kaas over de eieren en ook de rode peper vlokken.
• Op de BBQ totdat het eiwit gebakken is, de dooier nog zacht en de kaas gesmolten. 15-20 minuten.
• Serveer tip. De eieren een voor een met een lepel uit de schaal tillen en in een kom serveren.

Variatie:

Behalve pepervlokken ook wat Pimenton de la Vera van Smokey Al gebruikt, en wat gemalen hot New Mexico Pepers.

Het recept vraagt om het in een schaaltje te serveren

Dat ziet er al lekker uit, maar ik had meer honger.

Engelse Muffin met wat Pancetta (Italiaanse dry cured bacon)

En hier dan het eindresultaat.

Italiaanse Geroosterde Eieren

Om je vingers bij op te eten, de lichte rook smaak is geweldig, en de saus is een erg goed compliment met de ei smaak en de nog zachte dooier.

Het is belangrijk om de eieren af te dekken met kaas zodat ze niet uitdrogen en wat taai worden.

Ad,

De PENTAQ

Dat de trend om je maaltijden te bereiden op de barbecue groeiende is, is aan alles te merken. Niet alleen breidt het assortiment bij de tuincentra en bouwmarkten uit, ook de webshops doen goede zaken met alles wat met barbecueën te maken heeft. Ook een nieuwe generatie wordt gegrepen door het virus. Je hoeft geen baard, bierbuik en kaal hoofd te hebben om je Rib Eye boven kolen te bereiden.

Neem nu Dennis Kostermans, Ian Haverkort, Ina Wolbers en Marianne van Tilburg. Deze 4 studenten volgen de studie Industrieel Product Ontwerpen aan de Saxion Hogeschool in Enschede. Hun opdracht was om de wensen en eisen van “culinaire hobbyisten” te inventariseren en aan de hand daarvan een heel nieuwe barbecue te ontwerpen. Zij benaderden een flinke groep barbecueërs op diverse blogs en op het forum, en vroegen hen enkele specifieke vragen. Aan de hand van de antwoorden ontwierpen ze een heel nieuwe barbecue.

Uit de interviews kwam een aantal opmerkelijke en minder opmerkelijke zaken naar voren. De studenten schreven: “Culinaire hobbyisten houden van eten”, “Het gevaar van een mislukking ligt op de loer, maar een beloning bij een succes is dan ook groter!” en “Culinaire hobbyisten hechten dus erg veel waarde aan functionaliteit, maar daarnaast moet een barbecue veilig, stabiel, en makkelijk schoon te maken zijn”.

Op een paar centen wordt niet gekeken, uit het onderzoek blijkt dat men zonder blikken of blozen tussen de 200 en 1000 Euro neertelt voor een goede barbecue.

Zie hier het resultaat van het ontwerptraject. Een fraai vormgegeven barbecue met een doorsnede van 35 centimeter waarbij rekening is gehouden met de wensen van de uiteindelijke gebruiker: jij en ik dus.

Efficiënt (en avontuurlijk) aangelegd? Bak je vlees op het motorblok van je auto. Pak het in aluminiumfolie, leg het op het motorblok en karren maar. In de VS noemen ze dit ‘carbecuen’  (toch Ad?)!

Het schijnt zeer populair te zijn. Belangrijk: stem je maaltijd af op de te rijden afstand:

• Garnalen: 50 – 80 kilometer
• Zalm: 95 – 150 km
• Kippenpootjes: 160-320 km
• Varkenshaas: 400 km
• Aardappelpartjes: 90 km

Zou dit ook werken in een efficiënte Prius? (Los van de andere problemen die dit model plagen natuurlijk…)

Meer weten? Hier kijken!

Meer informatie staat hier:

BBQForum RIBFEST2010 van 9 April tot 10 April

Ad,

p.s. ik ben erbij

Onlangs viel mijn oog op een artikel dat ik u niet wil onthouden. Het draagt de titel “Eat Meat for a Long Life“. Het gaat over een studie van Professor Luisa Salaris van de universiteit van Leuven (B) waarin de eetgewoonten van een aantal 100+ jarigen van het eiland Sardinië werden onderzocht. Deze personen hebben hun hele leven melk, kaas, eieren en varkensvlees geconsumeerd.

In een andere studie in Azie werd geconcludeerd dat 100 plussers over het algemeen meer geiten- en varkensvlees aten dan de gemiddelde landgenoot.

Deze twee studies werden nog eens onderstreept door proffessor Lee Mee-sook die ook de eetgewoonten van 100 plussers bestudeerde. Hij concludeerde dat het minstens 3 keer per week eten van vis, vlees en melkproducten de sleutel is tot het gezond (heel) oud worden.

Dat belooft wat, ik geef jullie op een briefje dat ik in 2070 nog lekker sta te barbecueën!

Alle ingredienten:

• 3 Webers (2 x 47, 1 x 57), gevuld met gloeiende briketten
• 1 lamsbout, met been, circa 3 kilo
• knoflook, olijven, rozemarijn en olijfolie
• aardappels in schijfjes, knoflook, zout, olijfolie
• MOINK-balls met rodevruchtenbalsamicosaus
• gestaag vallende regen en een buitentemperatuur van een graad of 3 boven nul
• prosecco, koele rosé en stevige rode boerenlandwijn
• even geduld tot de lamsbout een kerntemperatuur van 70 graden C heeft

Ook simpele gerechten kunnen echter bijzonder zijn. Vandaag bracht mijn vriendin een lamsrack voor me mee uit de supermarkt. Als je me ergens voor wakker mag maken is het wel een sappige lamsrack, hmmm! Die fijne smaak in dat sappige stukje vlees heeft verder niets nodig. Je prepareert je barbecue voor indirect grillen, vul je brikettenstarter voor tweederde met kolen en steek deze aan. Zet maar één kolenverdeelrekje in je kolenrooster, op ongeveer éénderde van de rand. Zo krijg je straks een heet gedeelte dat één-derde van je rooster beslaat en een koeler gedeelte dat twee-derde beslaat. Haal je lamsrack uit de koelkast en laat het vlees lekker op temperatuur komen. Ik doe er verder niets mee, het vlees heeft genoeg smaak. Wanneer de Q klaar is schroei je eerst het vlees dicht: een minuutje boven de hete kolen, dan een kwartslag draaien voor de mooie grillstrepen. Daarna omdraaien om aan de andere kant ook mooie streepjes te maken. Vervolgens leg je het vlees in het koelere gedeelte om daar langzaam door te garen. Na een minuut of 12 á 15 kan het vlees eraf. Wikkel het in alufolie en laat het vlees een minuut of tien rusten. Hierna heb je een lamsrack om je vingers bij op te eten!