Archief voor de categorie ‘Hardware’

Beercan BBQ

De zomervakantie is eindelijk begonnen! Tijd om alles in de auto te proppen en naar de camping te rijden, om daar tot de ontdekking te komen dat je het allerbelangrijkste vergeten bent: je barbecue (bij mij vorig jaar echt gebeurd)! Hier wat inspiratie om je uit (of liever gezegd in) de brand te helpen, veel knutselplezier!

Delen

Een plekje voor mijn Grill Dome

Zoals in het vorige bericht te lezen is heb ik mijzelf een knalrode Grill Dome kado gedaan. Het apparaat is nog niet vanuit de USA verscheept dus ik moet nog een paar weekjes wachten. Deze tijd kan ik ondertussen natuurlijk nuttig besteden met het maken van een tafel waarin ik deze kamado grill in kan plaatsen, want eerlijk is eerlijk, zo’n standaard statiefje voor deze 80kg zware barbecue ziet er natuurlijk niet uit!

Ik heb eerst natuurlijk internet afgezocht naar soortgelijke projecten. Er is ontzettend veel te vinden over dit onderwerp. Ook de maten waarmee rekening gehouden moet worden zijn gemakkelijk te vinden. Ook erg belangrijk is het commentaar van de bouwers over hun eigen ontwerp. Vaak wordt er bij hun bouwbeschrijving geschreven dat ze het de volgende keer net iets anders zouden aanpakken. Met deze research hoef ik dus niet het wiel opnieuw uit te vinden.

Dan de keuze voor het materiaal. In eerste instantie zat ik te denken aan een harde houtsoort, maar al snel viel mijn oog op steigerhout. Een redelijk goedkoop materiaal dat erg makkelijk te verwerken is, dat past bij mijn houtbewerkingskunsten. De standaardmaten beperken misschien de vrijheid in het ontwerp, maar dat is tegelijk een voordeel. Er moest ook een werkblad gezocht worden. Mijn keuze viel op een tuintegel van basalt, 60 bij 60 centimeter. Er was ook een stuk tegel van 40 bij 60 cm nodig als plateau waarop de Grill Dome wordt geplaatst.

Nu begon het tekenen. Ik heb een blok millimeterpapier gepakt en ben gewoon maar gaan proberen. Eerst de constructie van de poten, en de hoe de tafelbladen hieraan worden bevestigt. Toen ik daar eenmaal uit was kon ik in detail de hele tafel tekenen en een bestellijstje maken. Dit lijstje kon ik doorgeven aan de steigerhoutboer, en deze heeft mij alles op maat gezaagd geleverd. Beetje jammer dat er 1 stuk hout ontbrak maar gelukkig heb ik een buurman met een bouwmarkt.

En dan het leuke gedeelte: in elkaar schroeven! Jammer dat dat zo snel ging, maar dit was wel een teken dat de voorbereiding goed was. Alles paste prima! Zie hier het resultaat, stel je voor dat die rode Grill Dome erin staat. Ik kan niet wachten! Ik heb nog een paar weken om de tafel te beitsen.

Tafel voor de Grill Dome

Tafel voor de Grill Dome

De GRILL DOME

GRILL DOME

De GRILL DOME

Eén van mijn motto’s is: “aan geld heb je niets, spullen moet je hebben”. In dat kader kun je mijn laatste aankoop beschouwen. Ik zat al jaren te broeden op een super-barbecue, zoals de Big Green Egg, Bubba Keg of Primo Grill. En toen kwam @HaykeKookt in mijn Twitter-timeline met de mededeling dat zij dealer is geworden van de GRILL DOME.

De GRILL DOME is, net als de Big Green Egg een keramische grill met een dikke schil. Het zijn barbecues geïnspireerd door de Kamado. De twee merken lijken erg veel op elkaar en. Waar de Big Green Egg in slechts 1 kleur  wordt geleverd biedt GRILL DOME verschillende kleurtjes. Ook is de GRILL DOME glad afgewerkt, de BGE daarentegen heeft meer een soort acne oppervlak. Het is maar waar je van houdt.

Qua eigenschappen lijkt het dat de GRILL DOME als winnaar uit de bus komt. Er zijn verschillende vergelijkende tests te vinden op het internet waar dit regelmatig naar voren komt. Een van die tests zie je hieronder, geen idee of dat objectieve tests zijn trouwens…

De prijzen voor de GRILL DOME zijn een pietsje vriendelijker voor de portemonnaie dan die voor de BGE. De family-versie doet € 1.225,-. Als je het heel snel zegt valt het mee. En omdat ze een leuk kleurtje hebben heb je een extra argument om je vrouw te overtuigen dat je het vakantiegeld toch beter aan deze Rolls-Royce onder de houtskoolgrills kan besteden. Dat heb ik dus gedaan, ik heb een rode aangeschaft! Op deze kleur zit alleen een levertijd, dus hij staat nog niet in de tuin. De zwarte en de witte zijn overigens direct leverbaar.

Met deze aankoop zijn we nog niet klaar. Nu start het project om een mooie werktafel te bouwen waar deze kamado precies in past. Deze tafelbiedt dan ook een goed werkblad, gedeeltelijk voorzien van een leistenen of granieten blad. Verder mogen er natuurlijk de nodige accessoires niet ontbreken, zoals haken voor het gereedschap en natuurlijk de onontbeerlijke flessenopener.

Later meer over deze tafel, ik ga nu even dromen over mijn rode eitje dat straks in de tuin staat te glimmen!

Edit: na de mededeling over mijn aankoop kreeg ik dit en dit naar mijn hoofd geslingerd, haha!


De Grilliput

Op zoek naar een nieuwe braadpan kwam ik tijdens een speurtocht op de internets iets tegen dat ik nog niet gezien had: De Grilliput! De befaamde pannenboer Le Creuset heeft dit bedacht. Waarschijnlijk heeft de beste man eens gekeken naar een wasdroogrek en gedacht: “hmmm, als ik daar nu eens een barbecue van maak…”. Wat een mooi concept. En ik was nog wel op zoek naar een handige barbecue om mee te nemen op vakantie! Ik ben even shoppen…

Gerookte makreel

Afgelopen week hebben we de rookoven voor op de Weber vervolmaakt. Een rooster voor een waterbak in het midden en een heus luikje om het rookhout toe te voegen.

Vanochtend op de markt een 7 tal makreeltjes op de kop getikt. “Gestoomd, meneer?” “Nee, beste visboer. Rauw graag, wel schoongemaakt.” Verbaasde blikken alom. Kennelijk is rauwe makreel geen gangbare bestelling meer tegenwoordig. De makreeltjes hebben daarna een uurtje gezommen in een pekeloplossing. De verhouding is simpel: net zoveel zout aan het water toevoegen tot de makrelen blijven drijven.

Rauwe makreel: mooie beesten!

Daarna de vissen aan de aluminium pennen geregen. Briketten heet, een mix van appel- en pecanhout erop. De rookwolken stijgen op. Makrelen erin. Temperatuur strak op 100 graden. Drie kwartier roken is genoeg.

Rilette van Makreel

Men neme:

  • Makreel, schoongemaakt, vel en graten verwijderd
  • Yoghurt
  • Sjalotje, heel fijn gesnipperd
  • Peper, eventueel zout
  • 50 ml witte wijn
  • 100 gram zeer zachte roomboter

Alles in een grote kom doen en met behulp van een vork fijnwrijven. Géén keukenmachine gebruiken, dan krijg je makreelzalf. De textuur van de vis moet herkenbaar en proefbaar blijven. Serveren met warm stokbrood, augurkjes en olijfjes. Héérlijk!

Roken op de Weber

Wij Weberfans kennen ‘m natuurlijk al: de originele Weber Smoker. Maar ik ken in ieder geval niemand die ‘m daadwerkelijk heeft. Ze zijn verkrijgbaar vanaf een kleine 400 euri, maar hoe vaak gebruik je zo’n ding? Twee keer per jaar? Drie keer? Tenzij je van gekkigheid niet weet waar je je geld aan uit moet geven een duur grapje. Zo weet ik dat Rookgordijn-collega Jan in het bezit is van een originele Kipgrill. Mooi machien, maar is volgens mij ook hooguit twee keer uit de verpakking gekomen. Al was dat een krijgertje, toch Jan?

En wat is zo’n smoker nou helemaal? Een normale Weber met een schoorsteen ertussen, nietwaar? Dat kunnen we toch zelf ook bouwen? Het is een kwestie van een aluminium plaat buigen tot de uiteinden elkaar raken, met een diameter van 57″. Aan mekaar lassen en klaar is de schoorsteen. Binnenin wat steunen popnagelen waarop het bestaande rooster kan rusten en klaar is de rookoven. En voor diegenen die zich verbazen dat ik ineens zo handig ben geworden: dit gehele project is gedragen en uitgevoerd door mijn oude gepensioneerde vader. Ik een smoker, hij achter de geraniums vandaan. Win-Win heet dat geloof ik.

Gisterenavond was er tijd en gelegenheid om de smoker voor de eerste maal te testen. Beenhammetje van 750 gram in de whiskymarinade gezet en het startertje gevuld met houtskool. Grote brokken appelhout in het water gezet. Vervolgens de Weber aan een zijde gevuld met gloeiende kolen, daarbovenop het appelhout. Het moment suprême: schoorsteen erop. Paste precies! Rooster erop. Paste ook precies!

Hammetje erop en deksel boven op de schoorsteen. Daar waar ik had verwacht dat de temperatuur bovenin de ketel relatief laag zou blijven, schoot die ineens omhoog tot 250 graadjes celcius. Da’s niet bepaald low en slow! Dus snel alle schuiven dicht en temperen die handel. Dat hielp, en op een gegeven moment kreeg ik de temperatuur op een constante 100 graden. Maar dat kostte wel wat inspanning en regelwerk met de schuiven.

Verder stond er gisterenavond een stevige wind, maar ik heb nooit de angst gehad dat de handel zou kapseizen. Een stevige constructie. Al met al ging de beenham om 15.30 op het rooster en kwam ie er om 17.45 vanaf. Ik heb de kerntemperatuur niet gemeten (moet volgens mij zo’n 60 graden zijn), maar die heb ik gegokt. Kwartiertje in de folie en dan aansnijden. Prima stukkie vlees! In combinatie met een komkommersalade, aardappelgratin en een uitstekende Australische rode wijn een smakelijke zaterdagavond. O ja: het glaasje Pineau (via www.cognacnet.eu) als aperitief was ook al geen straf. Vriend Klaas Koopmans van Cognacnet voorspelt een grote toekomst voor dit in Frankrijk al razend populaire drankje, dat is gebaseerd op cognac.

Tot zover de commercials. Is de homemade Smoker een succes? Misschien te vroeg om daar al iets over te zeggen. In het vroege voorjaar gaan we een tweede experiment doen. Iets met verse paling. En een hoop rook…..

Kadootje voor mezelf

In het najaar moeten de tuincentra ruimte vrijmaken voor de kerstrommel. De meeste klanten snappen namelijk niet dat je in de winter gewoon door kunt gaan met barbecuen, vraag me niet waarom. De barbecue’s gaan dus tegen bodemprijzen de deur uit. Lekker gemaakt door een tweet van @RoyzRoyz kon ik me ook niet meer inhouden en heb dus een appelgroene Weber OTG 57 cm gekocht! Bijna dezelfde als Michel onlangs kocht, alleen is de mijne van 2009 en die van Michel is van 2010.

De nieuwe aanwinst is gisteren ingewijd met een waar barbecue-festijn, onder het genot van een glas rosé en in het prettige gezelschap van Michel met zijn gezin hebben we gesmuld van lekkere hapjes. Ondanks de grote 57cm Weber moest ik ook mijn “oude” 47-er inschakelen, maar met twee barbecues heb je drie keer zoveel lol! Wat me opviel tijdens het gebruik was dat de temperatuur veel nauwkeuriger geregeld kan worden in vergelijking met de kleinere versie van de Weber ketel. Bovendien kan de temperatuur ook lager gehouden worden: 100 graden Celcius is geen probleem, terwijl de temperatuur op de kleine barbecue niet beneden de 120 graden moet komesn, anders gaat het vuur uit.

Op het menu stond een taartje van gegrilde groenten vooraf. (Wegens plaatsgebrek op de twee barbecues kwam dit gerecht uit de oven). De hoofdgerechten waren spare ribs volgens de 3-2-1 methode, gepofte aardappel met zure room en baked beans (waarover later meer). Het toetje bestond uit schijven ananas, gedoopt in kokosmelk en daarna in kaneelsuiker, gegrild op een hoog vuur. Dit werd geserveerd met vanille-ijs.

Al met al heerlijk gegeten, en genoten van mijn nieuwe aanwinst. Tot slot de foto’s:

3Griller’s Joy

Eerder had ik het al eens over de 4Griller’s Joy, een gietijzeren rooster waarmee je je gerechten de perfecte grillmarks mee geeft. Het rooster was gemaakt op de 57cm standaard. Helaas dus niet beschikbaar voor het instapmodel van Weber, of voor de Big Green Egg Large. Dat kon de maker natuurlijk niet al te lang laten duren, en nu is dan ook een 47cm model beschikbaar: de 3Griller’s Joy. Waar het grotere formaat 4 vervangbare sub-roosters biedt krijg je er met de 47cm versie slechts 3. Je kunt 1 of meerdere roosters ook wisselen met een (niet standaard meegeleverde) bakplaat.

Waarom ook alweer gietijzer? Dit materiaal geleidt warmte als de beste. Het vlees schroeit op de contactplaatsen direct dicht en dat levert mooie strepen op. Het oog wil toch ook wat? Er is wel een klein nadeel: het ding weegt 5,5kg!

Ik heb in Nederland nog geen winkel kunnen vinden, maar een Duitse leverancier vraagt in haar webshop een kleine 60 Eurii. Best redelijk vind ik.

Hij doet ‘t hoor!

 Voor het geval u daarover inzat: de Weber One Touch 57 cm Premium in appelgroene verschijning werkt prima. Zijn brikettenverbruik verhoudt zich tot m’n ouwe (en trouwe) 47 cm als die van een 12 cylinder Chevrolet uit 1968 tot een scootmobiel. Maar dat mag de pret niet drukken: wat een plek op dat rooster. Wat een sublieme temperatuurscontrole. En wat smaakt dat lekker!

Gisteren een hele scharrelkip in de tandoorikruiden gemikt. Vandaag een soort van kerstkrans, maar in plaats van bladerdeeg, spijs en gesuikerde vruchten met gehakt, uien en cherrytomaatjes. Weber rules!

Redneck hamburgerpers

Sommige ideeën zijn te simpel om te verzinnen voor mensen zoals ik. Begrijp me niet verkeerd, ik bedoel daarmee dat ik gewoon niet verder kijk dan mijn neus lang is. Gelukkig hebben we tegenwoordig internet, zodat ik de goede ideeën niet zelf hoef te verzinnen maar gewoon tegenkom tijdens het surfen. Eén van die ideeën geeft het antwoord op de vraag: hoe maak ik een mooi gevormde hamburger?

Hamburgers zijn lekker, en gemakkelijk te maken. Probeer ze alleen maar eens mooi te vormen. Het worden altijd van die grillig vormgegeven, iets te dikke schijven. Eigenlijk een platte gehaktbal. En dat is nu juist wat we niet willen!

Noskos (daar is hij weer) had het ultieme idee: de Redneck Hamburgerpers! Men neme een blik Jodenkoeken. Eet alle koeken op en bewaar het deksel van het blik. Dit deksel, beste lezer, is vanaf nu uw hamburgerpers! Plaats het deksel ondersteboven op het werkblad. Deponeer er vershoudfolie in en druk er de juiste hoeveelheid gehakt in. Eenmaal gevuld de randen van het folie er overheen slaan, omdraaien en stevig aandrukken. Zie hier uw 150 grams perfect gevormde burger, hygiënisch verpakt.

Facebook
Beveel ons aan
Zoeken
Categorieën
Tag cloud
Inloggen